หน้าแรก > Uncategorized > ๑ ก้าวแรก ที่ก้าวย่าง @ IT

๑ ก้าวแรก ที่ก้าวย่าง @ IT

เริ่มทำงานวันแรก ที่คณะที่เราคุ้นเคย ใครว่าไม่ตื่นเต้น มันไม่เหมือนทุกวันที่เดินเข้าคณะ
มีอาการเกรงๆ ทำไรไม่ถูก ทั้งที่ ทุกอย่างรอบตัวยังคงเป็นเหมือนเดิมแต่แปลกที่ใจเราเปลี่ยนไป
 
จอดรถจักรยายนต์คันเก่าวับ ที่หน้าคณะ เวลา 8.00 อิอิ เอาละ เข้าคณะกันได้แล้ว 6 – – ทั้งๆ ที่อยากจะมาเช้ากว่านี้ อิอิ แต่ไม่กล้า ค่อยๆ ก้าวเดินเข้าคณะด้วยความไม่มั่นใจ เต้น ตื่นมาก ทันใดนั้น ปิ๊น… ๆ โอ้ เทพบุตรพุงโต และ นางฟ้าแสนซน เอารถเข้ามาจอด พอดี   ปากยิ้ม ใหญ่โดยไม่ตั้งตัว ใจเริ่มชื้น อิอิ หลังจากสนทนากับเทพุงโต และนางฟ้าแล้ว ก็สบายใจขึ้น ^^ เยอะเลย คลายความกังวลไปเยอะม๊ากๆ มาก
 
เข้ามาในคณะได้ซะที จะได้ไปทิ้งรายเซ็นแรก ให้เป็นมลทิล กับคณะซะหน่อย ^^ และแล้วก็เซ็น 7.56 เวลาแรกของการทำงาน ชีวิตการทำงานแบบนอกกรอบมานาน คงต้องปรับตัวซะหน่อย เพราะ ในใจยังคิดถึงความอืสระของชีวิตอยู่ แต่คงต้องเริ่มปรับตัวให้เข้ากับ ชีวิตการทำงานแบบใหม่ อีกซักพักใหญ่  
 
เสร็จปุ๊บก็แอบไปนั่งหย่อนก้น ที่ห้องน้างฟ้าแสนซนอยู่พักหนึ่งเพื่อ เรียกขวัญกำลังใจ อิอิ เมื่อรวบรวามกำลังใจเพื่อจะจุดไฟในการทำงานใด้แล้วก็ เดินทางขึ้นไปห้องทำงาน อิอิ วันแรกที่ทำงาน กว่าจะลงตัวได้ ก็พักใหญ่ ต้องปรับตัวกับเครื่องคอมใหม่ พร้อมทำความรู้จักกับ อ่างน้ำ อิอิ ไม่ผิดหรอกน่ะครับอ่างน้ำ วันนี้ยังไม่มีโต๊ะทำงาน แต่มีโต๊ะ คอม เลยเริ่มบรรเลย งาน ซะหน่อย ทำเว็บคณะ ได้ นิดหน่อย ก็หมดวันแล้วอิอิ ไม่น่าเชื่อว่าวันนี้จะผ่านไปเร็วอย่างนี้
 
ประสบการณ์ ที่อยากจะรับรู้วันนี้ก็ได้ทำแล้วหลังจากใฝฝันมานาน นั้นก็คือ การบริการ อิอิ ยังนึกว่า ชีวิตนี้อาจจะไม่ทำงานบริการซะแล้ว คงต้องเป็น เว็บโปรแกรมเมอร์ หรือ ออกแบบ อยู่เบื้องหลัง ไปแล้ว ^^
 
มีความสุขกับการทำงานครับ แต่ยังวางตัวไม่ค่อยเก่ง คงต้องพัฒนาตัวเอง ต่อไป
 
 
Advertisements
หมวดหมู่:Uncategorized
  1. .... NooPan_Ja ....
    ตุลาคม 3, 2005 ที่ 5:38 pm

    อืม ดีใจด้วยนะคะ มีงานทำแล้ว คงตื่นเต้นน่าดู อยากทำงานบ้างจัง แต่พี่โอมอย่าลืม Thesis นะคะ เป็นกำลังใจค่ะ สู้ๆ

  2. Pim
    ตุลาคม 3, 2005 ที่ 5:56 pm

    ^^ คิดถึงมอนอจัง

  3. ミ I'm sirikorn ミ
    ตุลาคม 4, 2005 ที่ 2:00 am

    ยินดีต้อนรับสู่รั้ว..เดียวกัน…ในฐานนะเพื่อนร่วมงาน..ชีวิตการทำงานต่างกับชีวิตในห้องเรียน อย่างสิ้นเชิง… จงอดทน..สู้กับปัญหา (ถ้ามี) การปรับตัวจะช่วยน้องได้มาก….ก…สู้ต่อไปไอ้มดแดง…ชีวิตยังต้องดำเนินต่อไป.บนทางที่สว่างสดใส..

  4. Rungnapha P.
    ตุลาคม 19, 2005 ที่ 11:04 am

    อ่านลงมาเรื่อน ๆ ไม่ได้เข้ามานาน ดีใจกับโอมห์ด้วยนะ พี่คิดถึงคณะวิทย์แล้วหละ โอมห์โชคดีมาก ๆ แต่ทั้งนี้ทั้งนั่นก็เป็นเพราะความสามารถและการที่โอมห์เป็นเด็กดี พอโตมาก็เลยเป็นคนตัวโตแสนดี เริ่มงงแล้วแฮะ ไปนอนแหละ

  1. No trackbacks yet.

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

%d bloggers like this: