Archive

Archive for ธันวาคม, 2007

ได้หนังสือมาอ่าน เล่นอีกเล่มหนึ่งคร๊าบ ^^

ธันวาคม 24, 2007 1 ความเห็น
ก็ถือเป็นโชค ในรอบปีก่อนส่งท้ายปีเก่า 2549 ครับ ได้หนังสือมาอ่านอีกหนึ่งเล่ม
กับการร่วมกิจกรรมกับเว็บไซต์ mxphoe ครับ
ตอนแรก ก็ไม่กะว่าจะได้ครับ เขียนตามความรู้สึกไป กับได้เป็นของขวัญฉลองปีใหม่ กลับมา
ดีใจมาก มายครับ ^^

mxphone
Advertisements

ขอบคุณ เพื่อน ๆ พี่ๆ น่ะครับ ที่ทำให้งานรับปริญญาปีนี้มีหนึ่งความทรงจำที่สวยงาม

ธันวาคม 21, 2007 7 ของความคิดเห็น
ผ่านไปแล้ว กับการรับปริญญา สี่วัน ห้าคืน  แสนจะเหนื่อย เมื่อย ๆๆ และร้อนๆๆ กว่า ป ตรีม๊าก ๆๆ รับเช้า ออกเร็ว แต่แดด ตอนเที่ยงเนี้ยไม่เหมาะ กับการถ่ายรูปจริง ๆ เลย
แต่ก็ภุมิใจ ที่ได้ ใบปริญญาบัตรมาอีกหนึ่งใบ
อยากจะขอบคุณ เพื่อน ๆ พี่ๆ น่ะครับ ที่ทำให้งานรับปริญญาปีนี้มีหนึ่งความทรงจำที่สวยงาม
นาน ครั้ง ๆ ไม่รู้ว่าจะได้เจอกันอีกเมื่อไร เมื่อทุกๆ วันก็เปลี่ยนแปลงไป ชีวิตนั้นยังต้องเดินไปอีกไกล
พรุ่งเป็นเช่นไร ไม่มีใครรู้ ….
เก็บสิ่งดีๆ ให้หัวใจ กับ เวลาที่ผ่านไปแสนไกล สุดท้ายก็ไม่ได้อยู่คนเดียวอย่างที่คิด สุดท้ายก็ไม่ได้อยู่คนเดียวอย่างเข้าใจ  ทุกเวลาที่มองอะไร ก็มีภาพเก่า ๆ ยังคิดถึงเรื่องราววันนั้นได้ขึ้นใจ

จับไมค์..ใจมา

ไม่เกลียดคล้าน เรื่องงานไม่เกี่ยง ไม่มีปากเสียง ไม่เคยจะบ่นเจ้านาย ไม่ชอบเมา ไม่ชอบใส่ไฟ ก้มหน้าทำไป เดี่ยวมันก็ผ่านไปเอง
อึดอัดไหม ก็มีนิดหน่อยไอ้เราผู้น้อยไม่ต้องไปอวดว่าเจ๋ง  พอกลับห้องชวนเพื่อนร้องเพลงแหกปากตะเบง ร้อง คาราโอเกะ
 
ออกลีลา เป็นตัวของตัวเรา เพลงสุข เพลงเศร้า หรือเพลงเหงา ๆเหท์ สุ่มเสียงไม่เด่น แต่เราเนี้นเอาเฮ  เอามาไมค์มาแซ่ะ จะร้องเหงาเข้าใจ
ชีวิตถ้ามัวคิดหนัก เรื่องาน เรื่องรักแล้วมันสนุกตรงไหน ถ้าเหนื่อยหนัก ก็หักระบายก็หัดทำใจให้มันสนุกคลื้นเคลง วันศุกร์ เสาร์ก็เอาซะหน่อย ถ้ามัวแต่จ๋อยแล้วบรรยากาศมันเซ็ง มีใครไหมจะไปร้องเพลง
*ออกลีลา เป็นตัวของตัวเรา เพลงสุข เพลงเศร้า หรือเพลงเหงา ๆเหท์ สุ่มเสียงไม่เด่น แต่เราเนี้นเอาเฮ  เอามาไมค์มาแซ่ะ จะร้องเหงาเข้าใจ
*ตะโกนมันเข้าไป ถ้าใครถูกใจ ก็เฮให้หน่อย ตะโกนมันให้ดัน ถ้าคอไม่พังพวกเราไม่ถอย
ออกลีลา เป็นตัวของตัวเรา เพลงสุข เพลงเศร้า หรือเพลงเหงา ๆเหท์ สุ่มเสียงไม่เด่น แต่เราเนี้นเอาเฮ  เอามาไมค์มาแซ่ะ จะร้องเหงาเข้าใจ
 
ฟังเพลงนี้นึกถึงน้อย จอย พี่บอย น้อง จ๋า พี่เนส ว่างๆไป พิดโลกจะช่วนไปแหกปากร้องเพลงซะหน่อยน่ะครับ ^^

งานท่วมหัวเอาตัวไม่รอด

หลังจากปลดแอกงาน ที่รับภาระโหลดมานาน(คณะวิทย์มอนอ) มาที่เนี้ย ก็ได้รับมอบหมายงาน e-learning กลับมาเป็นเหมือนเดิม แต่ เหมือนจะหนักกว่าเดิมตรงที่ว่า
ที่โน่น เป็นพนักงาน ก็ ทำ และ ก็ ทำ ไม่ต้องคิดอะไรมาก แต่ที่เนี้ยด้วยหน้าที่ที่ได้รับเป็นอาจารย์ เลยอาจทำให้ การบริหารเวลาแบบเดิมซึ่งก็ยอมรับว่าทำได้ไม่ค่อยดี
กลับแย่ลงไปกว่าเดิมอีก ทั้งเอกสารการสอน ที่เตรียมใหม่ แบบวันต่อวัน  Y Y คราวนี้ แทบไม่ได้นอนแบบมีความสุข เลย จะหลับก็เป็นเพราะเพลียหลับไป แทนมากกว่า
แต่ก็ต้อง ทำ และ ทำ เหมือนเดิม
ชีวิตสายงานนี้ แม้ จะเหนื่อยมากกว่าภาพที่เห็น แต่สิ่งที่เป็น ก็ต้องทำกันไป
 
แต่ที่เนี้ย ก็มีดีที่มีพี่ น้อง ร่วมงานที่น่ารัก หลายๆ คน ^^