หน้าแรก > Uncategorized > งานไม่เข้าใครออกใคร

งานไม่เข้าใครออกใคร

อยากจะเล่าเรื่อง งานที่ไม่เข้า ใครออก ใคร อยู่ดีๆ งานก็เข้า แบบไม่รู้ตัว งานแบบนี้มีผล โดยรวมต่อประสิทธิภาพการทำงานนะครับ คนอื่นได้งาน แต่งานของตัวเองไม่เดิน ไม่รู้จะพูดอย่างงัยเหมือนกัน ในเมื่อ ไม่มีความเกรงใจที่จะใช้กัน เห็นเราเป็นคนใช้งานง่าย ก็ใช้กัน ประกอบกับจุดอ่านที่ยังไม่มีทางแก้ไข ไอ้ โรคปฏิเสธคนไม่เป็นเนี้ยทำให้เหนื่อย เหนื่อยอยู่คนเดียว 
 
พอทำงานคนอื่นเสร็จ ก็สบายใจเค้า แต่งัยเราต้องมันนั่งอดหลับอดนอน ทำงานตัวเอง กลายเป็นคนไร้ประสิทธิภาพ ที่เวลาทำงานที่เค้ากำหนด ให้ 8 ชั่วโมงไม่สามารถบริหารจัดการได้ ล่วงเลยมาถึงเวลาผักผ่อน แม้ปัจจุบันตัดสินใจเลิกสอน กศบป เพื่อจะผักผ่อนเสาร์อาทิตย์ แต่ งัย งานมันดันมาเกาะเวลาส่วนตัวที่จะใช้ผักผ่อนได้เนี้ย 6- –  กลายเป็นแต่ก่อน สอน ได้เงิน แต่เดี่ยวนี้ กลายเป็น ทำงานเหมือนเดิมแต่ไม่ได้เงิน 55 ไม่รู้ ตรรกะมันกลายเป็นอย่างนี้ได้งันก็ไม่รู้ 
 
ก่อนที่จะให้ทำงานช่วย ช่วยคิดซักนิดได้ไหมครับ ว่าใครว่าง หรือ ไม่ว่าง อย่าโยนงานมาให้ทำแบบไม่รู้ตัว เลยครับ ยอมรับกันจริงๆ ครับ มันเหนื่อยใจ ใจจริงผมอยากทำทุกงานละครับ ไม่ได้เลือกว่าจะทำงานไหน แต่การที่จะทำทุกอย่างให้มันได้ดีทั้งหมด มันเป็นไปไม่ได้จริงครับ ไม่อยากรับงาน รับผิดชอบแล้วทำให้คนอื่นผิดหวังในตัวเรา มันไม่ดีกับตัวเรา ยิ่งกว่านั้นอาจทำให้ภาพโดยรวมมีปัญหาอีก
 
ในบ้างเวลาที่ต้องการความช่วยเหลือ แต่ไม่ใครช่วยได้ (หรือ ไม่ว่างที่จะช่วยเหลือ) บางครั้งมันก็น้อยใจกับโชคชะตาดีครับ สงสัยชาติที่แล้วจะเอาเปรียบคนอื่นไว้เยอะ ครับชาตินี้ต้องรับกรรม กันไปครับ แล้วอนาคตข้างหน้า ถ้ามีคนมาขอความช่วยเหลือเรา แล้วตอบว่า ไม่ว่าง บ้างเค้าจะหาว่าเราเห็นแก่ตัว ไหมครับ ?? แต่ก็แต่คิด เพราะอย่างที่บอก ไอ้โรคเดิมๆ ที่ยังแก้ไม่ได้ ก็คงต้องช่วยกันไป
 
ถ้าฟ้ารับรู้ ช่วยให้เกิดความเสมอต้น เสมอปลาย เท่าเทียม กันได้ไหมครับ อย่ากลั่นแกล้งกันหนักเลยครับ สุดท้ายก็ได้แต่บ่นๆ ตามประสาคนอยากเล่า เก็บความรู้ ใน ห่วงเวลานี้ไว้
 
อยากขอเพียงใครสักคน ที่รู้ใจอยู่เคียงกันชิดใกล้ และดูแลเวลาท้อใจ  อยากขอเพียงคนที่รักจริง ไม่มีวันทิ้งขว้างต้องเผชิญกับทุกข์ภัยโดยลำพัง
ไม่ได้ขอเรียกร้องอะไรมากสักคนที่พอเข้าใจ แค่สักคนที่พร้อมจะยอมฟัง และซักคนที่จะให้ความสำคัญ
Advertisements
หมวดหมู่:Uncategorized
  1. sirichanya
    ตุลาคม 10, 2008 ที่ 6:41 am

    เฮอะ ๆ ลำบากนะเกิดเป็นพี่โอมเนี่ย  ทำงานสารพัด มีอะไรให้ช่วยก็บอกนะ แต่คิด 200 นะ แต่จะดีกว่าถ้าพี่โอมใจกล้า บอกเค้าไปบ้างว่า "ขอโทษครับ ตอนนี้โอมมีงานค้างอยู่ ต้องเร่งงานเหมือนกัน"  แต่จะพูดได้มั้ยเนี่ย

  2. Waradanoo
    ตุลาคม 24, 2008 ที่ 12:47 pm

    สู้ๆนะพี่โอม น้องๆอยู่เป็นกำลังใจและช่วยได้เป็นส่วนน้อย แต่ก็จะพยายามไม่เอางานมาให้พี่เพิ่มละกันนะ ^_^

  1. No trackbacks yet.

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

%d bloggers like this: